باغ اپیکور

من چونان آرش تمام نیرویم را در این کمان می‌گذارم و پرتابه‌ای از روشنا به‌سوی شما پر می‌دهم؛ برآمده عمری دیدن و خواندن و اندیشه و حل معما را. نامه‌ای از رازهای مگو و رمزهای مخوان، با نکته‌ها که کسی از آن با شما سخن نگفته و اگر گفته بسا که نشانی ناراست داده. در این برهوت، بی‌گمان هیچ یگانه راه سربه‌راهی پیش پا نیست، مهم پرهیز از چپ‌راهه‌هایی است که پس پیمودنی هزارچم باز خود را عقب‌تر و گم‌کرده‌راه‌تر نیابیم.